PTTK

główna  mapa  napisz  kontakt  konkursy  serwer

english by Google

WYSZUKIWARKA

drogowskaz
drogowskaz
drogowskaz
drogowskaz
english deutsch


zapisz się do PTTK
korzystaj z rabatów

ANKIETA
ile km zrobiłaś / zrobiłeś na rowerze w 2014 r.?
<100
>100
>500
nie wiem
0

PTTK na Facebook

logo Rok Turystyki Rowerowej

logo Turystyka Rodzinna

logo Turystyka dla wszystkich


Młodzież

Bezpieczne szlaki

newsletter

Andrzej Gumowski

Praktyka organizacji wycieczek krajoznawczo-turystycznych

reklama
reklama

Działanie krajoznawczo-turystyczne wśród młodzieży ogniskuje się w Szkolnym Kole Krajoznawczo-Turystycznym (SKKT). Charakter i zakres działalności tego koła oraz jego opiekuna zatwierdza Rada Pedagogiczna, w przypadku nowo powstającego koła, na swoim posiedzeniu na początku roku szkolnego. Koło to zrzesza młodzież z różnych klas całej szkoły i dla niej organizowana jest działalność turystyczno-krajoznawcza. W przypadku, gdy nie ma w szkole SKKT wychowawca klasy może dla uczniów tej klasy zorganizować koło krajoznawczo-turystyczne, które będzie realizowało długoterminowy plan wychowawczy oparty na turystyce, krajoznawstwie i wiedzy ekologicznej.1

(1 A. Gumowski, M. Gumowska, Program wychowawczy "Praca wychowawcy klasowego oparta na turystyce, krajoznawstwie i wiedzy ekologicznej". Nr dopuszczenia DKW-4014-23/99, Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe 1999.)

W jednym i w drugim przypadku działalność ta jest sformalizowana przepisami prawnymi:

1. Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 8 listopada 2001 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki krajoznawstwa i turystyki (Dz.U. Nr 135, poz. 1615).

2. Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz.U. Nr 6, poz. 69

Przed wyruszeniem na wycieczkę

Jeżeli koło organizowane jest wśród uczniów jednej klasy lub całej szkoły, należy najpierw przedstawić swój zamiar rodzicom na zebraniu. Po uzyskaniu aprobaty konieczne jest przygotowanie druku pisemnej ich zgody na udział ich dziecka w wycieczkach krajoznawczo-turystycznych (przyrodniczych, rowerowych, itp.), organizowanych przez (tu wymienić organizatora: koło SKKT, SKKT PTTK). W przypadku organizacji SKKT PTTK rodzice muszą wyrazić również zgodę na przynależność do PTTK. Należy opracować i przedstawić do podpisu rodzicom oraz członkowi koła "Regulamin bezpieczeństwa zachowania na wycieczkach".

Oto wzór takiego dokumentu:

Wyrażamy zgodę na to, aby nasze dziecko ...........................
należało do działającego w .........................................
Jednocześnie wyrażam zgodę na uczestnictwo mego dziecka w wycieczkach organizowanych przez ..................................
Oświadczam, że znany jest mi "Regulamin bezpieczeństwa i zachowania na wycieczkach".

Nazwisko i imiona rodziców, Podpisy

Regulamin bezpieczeństwa i zachowania się na wycieczkach

Uczestnik wycieczki musi mieć zawsze przy sobie legitymację szkolną.

  1. Należy ściśle przestrzegać regulaminu wycieczki i realizować wszystkie polecenia kierownika i opiekunów wycieczki związane z jego realizacją.
  2. Bez wiedzy kierownika lub opiekunów wycieczki nie wolno oddalać się od grupy pod żadnym pozorem, nawet w celu załatwienia potrzeb osobistych.
  3. Należy ściśle przestrzegać zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym (przechodzenia przez jezdnię i poruszania się pieszo po drodze publicznej).
  4. W czasie jazdy autobusem:
    1. nie wolno na przystanku stać blisko krawężnika;
    2. nie wolno podbiegać do autobusu;
    3. po wejściu natychmiast kasować bilet i schować;
    4. w czasie jazdy zachowywać się cicho.
  5. W czasie jazdy pociągiem:
    1. nie wolno wychylać się przez okno;
    2. nie wolno stać koło drzwi;
    3. nie wolno bez potrzeby opuszczać przedziału;
    4. udając się do ubikacji należy powiadomić o tym kierownika lub opiekuna wycieczki;
    5. w przedziale należy zachowywać się kulturalnie, nie rozmawiać podniesionym głosem oraz nie śmiecić.
  6. W przypadku zamieszkania w czasie wycieczki wielodniowej nie wolno samowolnie opuszczać pomieszczeń zakwaterowania.
  7. W miejscach biwaków i odpoczynków należy przestrzegać zasad kulturalnego zachowania oraz nie zaśmiecać tych miejsc.
  8. Kategorycznie zabrania się kąpieli w jakimkolwiek zbiorniku lub cieku wodnym.
  9. Zabrania się posiadania zapałek zapalniczek oraz niebezpiecznych narzędzi.
  10. . Wszelkie decyzje o zmianie programu wycieczki podejmuje, po konsultacji z opiekunami, Kierownik Wycieczki.

Nazwisko i imię członka koła
Podpis

DANE OSOBOWE:
Adres zamieszkania ...................
Data urodzenia, miejsce urodzenia .....................
Telefon .............
Pesel ..........................

Po dokonaniu tych formalności możemy przystąpić do organizacji wycieczek.

Wycieczka jednodniowa (sobotnia)

Jeżeli wycieczka znajduje się w rocznym planie pracy koła czy SKKT należy sprawdzić ponownie jej przebieg, ewentualne dojazdy do jej początku i sposób powrotu do domu. Konieczne jest:

  1. Poinformowanie młodzieży o terminie wycieczki (praktycznie na początku danego tygodnia).
  2. Określenie miejsca i czasu zbiórki.
  3. Podanie trasy wycieczki i jej długości oraz orientacyjnego czasu powrotu.
  4. Określenie kosztu wycieczki (przejazdy i wstępy do płatnych miejsc zwiedzania, np. muzeum, skansenu, itp.).
  5. Przypomnienie o konieczności posiadania legitymacji szkolnej.
  6. Wypełnienie karty wycieczki (załącznik do rozporządzenia wymieniony w punkcie 1 na początku tego tekstu), i zatwierdzamy ją u dyrektora szkoły lub innej osoby przez niego wskazanej.

Trzeba pamiętać, że obowiązuje zasada: 1 opiekun na 15 uczestników wycieczki. Na każdej wycieczce powinniśmy mieć ze sobą nawet niewielką apteczkę, jej zawartość warto uzgodnić z lekarzem czy też z pielęgniarką szkolną.

W dniu wycieczki

  1. Na miejscu zbiórki należy sprawdzić listę obecności i policzyć uczestników wycieczki
  2. Trzeba dokonać przeglądu ubioru i wyposażenia uczestników.
  3. Uczestnika drastycznie nie przygotowanego do wycieczki (np. ubranego tylko w sweter późną jesienią) powinno się odesłać do domu. (Wskazane jest posiadanie na każdej wycieczce wykazu członków koła z adresami i telefonami oraz telefonu komórkowego. aby, na przykład, powiadomić o fakcie nieodpowiedniego ubioru na wycieczkę).
  4. Kiedy wszystko jest w porządku, można udać się na przystanek autobusowy, peron kolei, jeżeli przejazd, dojazd do punktu wyjścia ma nastąpić autobusem lub koleją.
  5. Następuje realizacja programu wycieczki. Jeśli jest to wycieczka piesza, konieczne jest kierowanie się ogólnymi zasadami, uprawiania tej formy turystyki:
    • - grupa wędrować powinna w w szyku zorganizowanym (parami) przy przejściu przez miasto i osiedla lub gdy chcemy utrzymać szybkie tempo marszu; na szlaku wędruje się w szyku lunym lub jeden za drugim;
    • - na początku grupy powinien iść kierownik wycieczki oraz najmniej wprawni uczestnicy;
    • - na końcu wycieczki maszeruje osoba dorosła, opiekun wycieczki;
    • - nie wolno oddalać się od grupy bez poinformowania kierownika;
    • - nigdy nie wysyła się z poleceniem załatwienia jakiejś sprawy jednego uczestnika ani też nie zostawia się go samego na szlaku;
    • - nie wolno dopuszczać do tworzenia się większych przerw w maszerującej grupie; jeżeli uczestnicy rozciągną się w zbyt długiej kolumnie, trzeba zarządzić krótką przerwę; nie można też natychmiast ruszać po dojściu opóźniających marsz, ponieważ ich spóźnienie może być wynikiem zmęczenia i wtedy powinni mieć okazję do krótkiego odpoczynku;
    • - jednakowo męczy zbyt szybki chód, jak i zbyt wolny; wędruje się w możliwie równym, dostosowanym do wieku tempie; w czasie marszu nie spożywa się posiłków; unika się również picia wody i innych napojów;
    • - pierwszy kilometr na każdym etapie wędrówki należy przejść wolno; przerwy robi się zależnie od sytuacji po kadych 45 - 60 minutach marszu; w połowie drogi powinna być dłuższa przerwa 20 - lub 30-minutowa, a nawet godzinna czy też dwugodzinna w celu spożycia posiłku; ostatni kilometr trasy należy przejść równie powoli, dla uspokojenia pracy serca i rytmu oddychania;
    • - w czasie dłuższych postojów, odpoczynków lub spożywania posiłków należy zwrócić uwagę na to, aby uczestnicy nie pozostawili po sobie śmieci;
    • - podczas dłuższego postoju powinno się zdjąć plecak, nie siadać na gołej ziemi, plecy okryć ciepłym swetrem lub polarem;
    • - pod górę należy iść wolno, nie rozmawiać, robić dwuminutowe przerwy dla odsapnięcia, bez zdejmowania ekwipunku;
    • - zasadniczo należy wędrować po turystycznych szlakach znakowanych, prowadzenie innymi drogami wymaga bardzo dobrej znajomości terenu; na terenie parków narodowych i rezerwatów chodzi się tylko po wyznaczonych szlakach;
    • - w dni upalne i przy silnym nasłonecznieniu należy pamiętać, o nakryciu głowy czapką lub chustką;
    • - nie można wędrować podczas burzy, nie wolno wtedy: chronić się pod wysokie samotnie stojące drzewa, zatrzymywać się na szczytach wzniesień wystających ponad otoczenie, stawać obok słupów, opierać się o drzewa i skały; najlepiej jest wówczas siąść w pozycji skulonej na plecaku, pojedynczo lub w grupach dwu - trzyosobowych, i nakryć się nieprzemakalnym płaszczem;
    • - stare wieże triangulacyjne nie są punktami widokowymi, nie wolno na nie się wspinać;
    • - nie wolno wędrować po torach kolejowych: nawet na nieczynnych liniach pasażerskich może odbywać się ruch towarowy;
    • - zimą wędruje się zawsze przetartymi ścieżkami i tylko wtedy, gdy dzień jest pogodny, bez silnego wiatru, a temperatura nie niższa jak minus 6°C; tempo marszu powinno być mniejsze niż latem; odpoczynek wskazany jest w postaci krótkich postojów, w czacie których nie wolno siadać;
    • - praktycznie wycieczka nie powinna przekraczać 12 kilometrów, dłuższa nuży uczestników i przestaje budzić zainteresowanie krajoznawcze i przyrodnicze; tempo marszu 3 - 3,5 - 4 km/godz. w zależności od wieku i kondycji uczestników wycieczki, jak i jej warunków2.
  6. Po wycieczce należy wrócić do punktu zbiórki (najczęściej jest to przed szkołą) i tam rozwiązać wycieczkę.

(2 Na podstawie: A. Drygajło, "Wędrowny kurs Młodzieżowych Organizatorów Turystyki", Warszawa 1985.)

Ubiór i wyposażenie

Nie od razu wygląd uczestnika wycieczki będzie zgodny z naszymi oczekiwaniami wobec młodego turysty. Z czasem rodzice sami dokupią niezbędne elementy ubioru i wyposażenia, jeżeli zorientują się, że ich dziecko chętnie i systematycznie uczestniczy w organizowanych wycieczkach. Jednakże należy zwrócić uwagę młodzieży na następujące elementy ubioru:

  • wygodne obuwie (nie od razu i nie każdy będzie miał typowe obuwie turystyczne. Najczęściej będą to buty adidasopodobne. Są one wygodne na wycieczkach, jednak nie chronią przed deszczem. Dlatego zalecane jest, aby nawet na krótkiej wycieczce młodzież miała ze sobą zapasową parę skarpetek na przebranie po przemoczeniu obuwia).
  • spodnie;
  • koszula, sweter, polar;
  • kurtka, wiatrówka, okrycie głowy.

Ubiór musi być dostosowany do pory roku i pogody. Wskazane jest jednak, aby zawsze mieć przy sobie w miarę ciepły sweter. Należy zwrócić uwagę przed organizacją wycieczki, aby każdy miał mały plecak. Od razu wykluczamy rożnego rodzaju siatki i torby niesione w ręku.

W plecaku powinno znaleźć się:

  • okrycie przeciwdeszczowe; wskazany byłby składany parasol, który zapewnia w czasie deszczu komfort tego, że woda po nas nie spływa;
  • para skarpetek;
  • sweter, cienki polar;
  • jedzenie - kanapki, bułki, drożdżówki; wskazane jest posiadanie termosu z ciepłą herbatą (szczególnie przydatny w czasie zimowych wycieczek) po to, aby popić zjedzone kanapki herbatą, a nie zimnym napojem, często gazowanym. Unikniemy w ten sposób niespodziewanych rozstrojów żołądkowych. Nie wyklucza się słodyczy, ciastek i napojów, ale nie mogą być one podstawą drugiego śniadania - a może dopiero pierwszego.

Dokumenty

Bezwzględnie należy przestrzegać, aby młodzież miała przy sobie legitymację szkolną. Jest to wymóg bezwzględny.

Wycieczka wielodniowa poza miejscem zamieszkania

  1. Konieczne jest sporządzenie planu wycieczki i uzyskanie zgody dyrektora szkoły na jej przygotowanie. Plan powinien zawierać:
    • miejsce wycieczki, termin i czas trwania;
    • cele wycieczki;
    • liczbę uczestników wycieczki oraz kierownictwa wycieczki;
    • miejsce zakwaterowania;
    • dojazd do miejsca zakwaterowania i powrót;
    • szacunkowy kosztorys na jedną osobę;
    • ramowy plan wycieczki zawierający wykaz zwiedzanych miejscowości, obiektów krajoznawczych i przyrodniczych.
  2. Plan należy przekazać poprzez młodzież rodzicom i uzyskać wstępną zgodę na udział dziecka w wycieczce.
  3. Na zebraniu z rodzicami trzeba przedstawić szczegółowy harmonogram wycieczki oraz uzgadnić formę zbiórki pieniędzy na wycieczkę. Można umówić się z rodzicami, że skarbnik klasy, koła lub inny wybrany rodzic będzie zbierał pieniądze w ratach miesięcznych (łatwiej jest płacić, np. po 50 zł niż dysponować od razu kwotą 300 zł). Jednocześnie konieczne jest określenie zasady, że po wykupieniu biletu zbiorowego na przejazd koleją oraz wpłaceniu przedpłaty za noclegi kwota ta nie zostanie zwrócona bez względu na przyczynę wycofania się z wycieczki. Kwota została wydatkowana, co należy udokumentować rachunkami.
  4. Rodzice na piśmie powinni wyrazić zgodę na udział ich dziecka w tej konkretnej wycieczce oraz wraz z dzieckiem podpisać regulamin bezpieczeństwa i zachowania się na wycieczce.
  5. W miejscowości, do której ma być wycieczka, wstępnie trzeba zarezerwować wcześniej noclegi na określoną liczbę dni i uczestników. Może to być schronisko PTSM, lub inny obiekt przystosowany do masowej turystyki. W niektórych miejscowościach należy uczynić to nawet z dużym wyprzedzeniem.
  6. Na dwa, najpóźniej półtora miesiąca przed planowanym terminem wycieczki, po zorientowaniu się o stanie wpłat:
    • należy potwierdzić przyjazd do miejsca zakwaterowania; najczęściej wpłaca się zaliczkę, która po przyjeździe uznawana jest jako uiszczona część opłaty za nocleg,
    • jeżeli planowana jest podróż pociągiem, trzeba dokonać rezerwacji przedziałów oraz zakupić bilety w obie strony.
  7. Konieczne jest sporządzenie dokumentacji wycieczki, która ma zawierać:
    • plan wycieczki;
    • listę uczestników z adresem i telefonem do rodziców;
    • szczegółowy, minutowy harmonogram na każdy dzień wycieczki;
    • kartę wycieczki;
    • dokumentację zatwierdza się u dyrektora szkoły.

Ustalenie bardzo szczegółowego harmonogramu pozwala na zorientowanie się w każdej chwili wycieczki o stopniu jej realizacji. Umożliwia to podjęcie odpowiedniej decyzji (rezygnacja z części wycieczki, przyspieszenie tempa, większy odpoczynek).

Ubezpieczenie uczestników

Uczniowie wszelkiego rodzaju szkół ubezpieczani są obowiązkowo przez szkołę. Kwotę ubezpieczenia określa Rada Rodziców danej szkoły. Ubezpieczenie podjęte przez szkołę ważne jest przez cały rok i obejmuje ono wypadki, które mogą zdarzyć się w szkole i poza nią.

Nie trzeba więc ubezpieczać się dodatkowo od następstw nieszczęśliwych wypadków. Istnieje jednak możliwość dodatkowego ubezpieczenia w najbliższym inspektoracie PZU. Wówczas uczestnik wycieczki będzie miał podwójne ubezpieczenie.

Dokumenty uczestników wycieczki:

  1. Legitymacja szkolna.
  2. Wkładka do książeczki RUM lub inne dokumenty, które należy mieć w razie nagłej choroby.

Postępowanie w przypadku nagłej choroby

W przypadku nagłej choroby należy skontaktować się z rodzicami, którzy mogą udzielić niezbędnych informacji o sposobie postępowania lub podania leków. W przypadku nie ustępowania objawów choroby trzeba niezwłocznie wezwać pogotowie ratunkowe i stosować się do wskazań lekarza oraz powiadomić o tym rodziców.

Bezpieczeństwo uczestników

Młodzież nie może w żadnym przypadku pozostać bez opieki osoby dorosłej (kierownika lub opiekuna). Nie wolno samej wypuszczać młodzieży do miasta, nawet gdy przejście od miejsca zakwaterowania jest absolutnie bezpieczne. Należy kierować się zasadą: albo wszyscy udają się w określone miejsce (np. zakup pamiątek, słodyczy, napojów, itp.), albo udaje się część, ale zawsze pod opieką.

Zakończenie wycieczki

Zakończenie odbywa się po przyjeździe do miejsca zamieszkania w miejscu wyznaczonym przez organizatora lub umówionym z rodzicami. Rodzice odbierający dzieci na dworcu kolejowym od tego momentu przejmują nad nimi opiekę.

Rozliczenie wycieczki

W czasie wycieczki należy zbierać wszelką dokumentację dotyczącą wydatków. Następnie po powrocie trzeba dokonać bilansu kosztów, dokumentując je i rozliczając koszty z rodzicami.


Przeczytaj!

Dzięki starannie przygotowanym, metodycznie przeprowadzonym wycieczkom i obozom wędrownym oraz wykorzystaniu ich rezultatów w procesie kształcenia - zyskuje nauka szkolna. Przestaje być ona "papierowa". Tętni życiem. Powstaje ruch umysłowy i praktyczna nauka przyrody, geografii, historii, języka ojczystego. Tworzą się silne podstawy psychiczne zdobytych wiadomości we własnych przeżyciach i przygodach. Młodzież zdobywa wiedzę nie tylko w formie codziennych lekcji z podręczników za pośrednictwem wzroku i słuchu, lecz z udziałem wszystkich zmysłów, i nie z dobraną sztuczną prostotą, lecz w autentycznej naturalności. Życie umysłowe staje się pełniejsze i bogatsze. Szkoła przestaje być czymś oderwanym od współczesności. Wchodzi w wir spraw, którymi żyje naród, co rodzi urok, przygotowuje do życia dla Ojczyzny.

Fragment z książki prof. dr hab. Kazimierza Denka
"Poza ławką szkolną" Wydział Studiów Edukacyjnych

zdjęcie   SERWISY: 
 SZLAKI
 ODDZIAŁY
 OBIEKTY
 GOŚCINIEC
zdjęcie   NA SKRÓTY: 
 KONTAKT
 WSTĄP DO PTTK
 ODZNAKI PTTK
 RABATY PTTK
 PARAGRAFY
 IMPREZY

reklama
reklama

reklama

reklama

reklama
reklama
reklama

reklama

reklama

reklama

reklama
ORIENT - projektowanie stron internetowych

Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze   © Wszelkie prawa zastrzeżone.
 
 

Do działania stron w domenie pttk.pl używane są cookies. Polityka cookies.
Użytkownik wyraża zgodę na cookies przez ustawienie lub pozostawienie
opcji swojej przeglądarki zezwalającej na cookies.